سرمایهگذاریهای کلان روی هوش مصنوعی، تاکنون دو واکنش کاملاً متفاوت به همراه داشته است؛ گروهی آن را فناوری مخربی میدانند که همهچیز را نابود میکند و در مقابل، گروهی دیگر همچنان به روند طبیعی تکامل فناوری کامپیوتر خوشبین هستند. «برد اسمیت»، رئیس مایکروسافت، در دسته دوم جای میگیرد؛ بااینحال، او از همکاران خود میخواهد اعتراض و نارضایتی مردم عادی از وضعیت فعلی دنیای فناوری را که بهخصوص اخیراً در جشنهای فارغالتحصیلی دانشگاهها دیده شده، نادیده نگیرند.
اسمیت بهتازگی با نگاهی واقعبینانه به موج مخالفتها با هوش مصنوعی پرداخته است. او معتقد است وقتی دانشجویان در مراسم فارغالتحصیلی به سخنرانان طرفدار هوش مصنوعی اعتراض میکنند، مدیران این صنعت باید گوش شنوا داشته باشند. از نظر او، این اعتراضها یک زنگ خطر جدی است؛ چرا که نسل جوان همیشه اولین و مشتاقترین استقبالکننده از محصولات و بازارهای جدید فناوری بوده است. اسمیت میگوید:
«واکنشها [نسبت به هوش مصنوعی] در مراسمهای فارغالتحصیلی امسال زنگ خطر مهمی برای صنعت فناوری است. امیدوارم رهبران صنعت این واکنشها را بشنوند و از آنها درس بگیرند.»
به گفته اسمیت، فارغالتحصیلان فواید هوش مصنوعی را درک میکنند، اما میخواهند جایگاه آن در حد یک ابزار اتوماسیون باقی بماند. آنها میخواهند کنترل چتباتها را در دست داشته باشند و خودشان درباره نقش آینده ماشینها تصمیم بگیرند، نه اینکه مدیریت زندگیشان را به دست الگوریتمها بسپارند.
تلاش برای حفظ ارزش کار انسان در برابر ماشین
رئیس مایکروسافت با دفاع از هویت و ارزش کار که به زندگی انسان معنا میدهد، تلاش دارد مفهوم «رویای آمریکایی» را زنده نگه دارد. او در یادداشت خود مینویسد:
«برای آن دسته از فعالان صنعت فناوری که به دنبال آیندهای بدون شغل و جایگزینی انسان با هوش مصنوعی هستند، نسل جدید پاسخ قاطعی دارد: به این سرعت پیش نروید!»
این رویکرد مایکروسافت، با تغییر لحن دیگر رهبران بزرگ فناوری همسو است. مدیران شرکتهای هوش مصنوعی این روزها تلاش میکنند به جای مانور دادن روی حذف نیروی کار، بیشتر بر افزایش بهرهوری و کارایی کارکنان به کمک ابزارهای جدید تمرکز کنند.
بااینحال، اسمیت همچنان هوش مصنوعی را یک جهش تکاملی و دگرگونکننده میداند که آینده افراد و سازمانها را دستخوش تغییرات بزرگی خواهد کرد. او باور دارد مایکروسافت همانطور که در انقلاب کامپیوترهای شخصی نقش کلیدی داشت، هدایت این تحول بزرگ را هم به دست خواهد گرفت. او در پایان یادداشت خود تأکید میکند:
«کارکنان از همان روز اول مایه حیات مایکروسافت بودهاند؛ اگر مردم جهان شغلی نداشته باشند، مایکروسافت هم دیگر وجود نخواهد داشت.»
